Jakie są zasady wykonywania niekomercyjnych, rekreacyjnych lotów dronami w krajach europejskich?

Na całe szczęście w krajach Unii Europejskiej obowiązują ujednolicone zasady wykonywania lotów dronami, co bardzo ułatwia posługiwanie się nimi. Są jednak specyficzne dodatkowe przepisy, z którymi warto się zapoznać przed wyjazdem, na który zamierzamy wyjechać z dronem.

Dla dronów klasy C0, czyli o masie do 250 g nie jest wymagane posiadanie certyfikatu pilota dronowego (wystarczy znajomość instrukcji). Mimo to warto ukończyć kilkugodzinny darmowy kurs online A1/A3 w dostępnych ośrodkach (na przykład Akademia UAV) lub uzyskać materiały z Urzędu Lotnictwa Cywilnego (ULC) by samodzielnie przygotować się egzaminu online na kategorię A1/A3 w ULC. Podkategorie A1, A2 i A3 dotyczą miejsc latania: A1 latanie nad ludźmi dronami klasy C0 i C1, czyli o masie do 250 g lub do 0,9 kg, choć należy to ograniczyć, no i oczywiście pozostaje zakaz latania nad zgromadzeniami. Potkategoria A2 pozwala na latanie w pobliżu ludzi (do 30 m lub w trybie niskiej prędkości do 5 m) dronami klasy do C2 (masa do 4 kg). I wreszcie podkategoria A3 czyli latanie z dala od ludzi, czyli w odległości co najmniej 150 m dronami do kategorii C3 (mada do 25 kg). Trzeba też pamiętać, że w Polsce dla dronów od 250 g wzwyż trzeba mieć polisę OC. Dla dronów C1 i C2 wystarczy egzamin A1/A3 online (bezpłatny), natomiast dla dronów C3 należy zdać dodatkowo egzamin A2 w certyfikowanym ośrodku i jest to egzamin płatny (ok. 50-100 zł). Warto tu jeszcze wyjaśnić, że tryb niskiej prędkości (często nazywany Cine lub Tripod) to funkcja ograniczająca prędkość poziomą drona do maksymalnie 3 m/s (ok. 11 km/h), jest to potrzebne w kategorii A2 latania w pobliżu ludzi. We wszystkich przypadkach obowiązuje maksymalna wysokość lotu do 120 m, obowiązek rejestracji drona w dowolnym kraju Unii Europejskiej co jest honorowane we wszystkich pozostałych, no i umieszczenie uzyskanego numeru identyfikacyjnego w widocznym miejscu drona, a także obowiązkowe zgłaszanie lotu dronem online w odpowiedniej aplikacji. Należy przy tym przestrzegać zasad niewykonywania lotu w strefach zakazanych lub ograniczonych w danym kraju, co uzyskamy w odpowiedniej aplikacji.

Poza wymienionymi, w poszczególnych krajach obowiązują pewne dodatkowe regulacje. Przykładowo: w Niemczech ubezpieczenie OC jest obowiązkowe dla każdego drona, nawet poniżej 250 g. Niemcy traktują drony jako statki powietrzne podlegające ustawie o ruchu lotniczym (LuftVG). Do sprawdzania stref używaj aplikacji Droniq. W Austrii również wymaga ubezpieczenia OC dla każdego drona. Bardzo restrykcyjnie podchodzi do ochrony prywatności i lotów nad parkami narodowymi. W Czechach jest identycznie jak w Polsce, rejestracja polska jest uznawana. Mapy i zgłaszanie: DronView. We Francji od 2026 r. zaostrzono przepisy dla lotów profesjonalnych, ale dla C0 rekreacyjnego wystarczy rejestracja. Zakaz lotów nocnych (chyba że dron ma zielone światło błyskowe). Mapy stref: Géoportail. W Danii wymagana rejestracja (uznawana polska rejestracja) i przestrzeganie stref (mapy na Droneluftrum). Warto w tym miejscu pamiętać, że nie wolno rejestrować się jako operator w więcej niż jednym kraju UE jednocześnie, w Danii jest to traktowane bardzo restrykcyjnie. Podczas lotów nocnych w Danii dron musi emitować zielone światło błyskowe, aby był odróżnialny od statków załogowych. We Włoszech wymagane jest ubezpieczenie OC zgodne z wymogami ENAC. Obowiązuje zakaz lotów nad miastami i plażami bez specjalnych zgód. Mapy stref znajdują się na portalu D-Flight.
W tym miejscu należy pamiętać, że Wielka Brytania nie należy do UE i latanie w Wielkiej Brytanii wymaga stosowania odrębnych przepisów. Obowiązkowa rejestracja dla dronów z kamerą (koszt ok. £12/rok). Trzeba też mieć niezależny identyfikator operatora drona, tzw. Flyer ID, obowiązkowy dla każdego drona o masie 100 g i więcej (również dla klasy C0/UK0). Trzeba zdać darmowy brytyjski test online. Ubezpieczenie nie jest wymagane prawnie dla lotów rekreacyjnych, ale jest silnie zalecane. Do sprawdzania stref używa się Drone Assist.

Michał Fiszer, współpraca Maciej Herman